HB
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Popüler Yayınlar
-
İkisini de yaşamış, daha doğrusu bir tanesini hala yaşamakta olan biri olarak her iki türün de avantajlarından bahsetmek istiyorum. Bes...
-
Geçen seneki yazıya baktım da, ocak ayında araştırmaya başlamışım yaz tatili için gidilebilecek yerleri. Bu sene 1 ay geç kalmışız ama asl... -
1 Haziran 2010 tarihinden itibaren yeni Karayolları Trafik Yönetmeliği ile oto koltuğu zorunlu hale geldi. 36 kg’dan az ağırlığa sahip çocu... -
Alaçatı'yı çok ama çok sevdim. Denizi mükemmel, sakız tatlısı tam damak tadıma göre, evleri ise kendine hayran bırakacak kadar güzel. İş... -
Haftasonunda Edi ile Büdü olarak başbaşa kalacağımız kesinleşince bir yerlere gitme kararı aldık. Şu sıralar son an planlarımız meşhur, b... -
Eda’nın düzgün cümleler kurup konuşmaya başlamasından itibaren oynadığımız bir oyun var: soru sormaca. Bu sadece ve sadece arabada seyahat ... -
Şimdiye kadar izlediğim en güzel Fransız filmi, son zamanlarda seyrettiğim en başarılı film. Hikayenin gerçek oluşundan zaten etkilen... -
Lohusa terliği diye bir şey çıkmış. Ne biçim bir şey o öyle! Üzeri taşlı pullu. Gösterişe meraklı milletlerde böyle tuhaf sektörlerin türem...
-
Eskiden valizi gerekli gereksiz eşyalarla doldurmada üstüme yoktu. Tatile götürdüğüm kıyafetlerin çoğuna hiç dokunmadan hepsini eve geri get...
4 yorum:
yazınız harika olmuş çok beğendim :)
yazdıklarının hepsine katılıyorum Haticecim. bir kadın anne olduktan sonra kendini, insanlıgını unutmamalı. kendini tamamen çocuguna adamak demek, kendine ait tüm varlıgını çöpe atmak demek ve bu durumda da cocuguna annelik yapacak, model olacak bir birey kalmıyor ortada. ama bence bunun dengesi de cok onemli. kendimi ihmal etmeyeyim diye cocugunu ihmal eden de o kadar cok anne-baba var ki. cocuk resmen tabiat ana sayesinde buyuyor:) nerdeyse bakıcısını annesi sanıyor. bizi bu kadar arada bırakan, boyle parçalanmamıza neden olan da aslında çalışan kadın oluşumuz sanırım. zaten cocugumu butun gun goremiyorum diye iş dışı tum zamanı ona ayırmak istiyoruz. bu sefer de kendi varlığımızı yitiriyoruz. bazen işi bırakıp Daf okula başlayana kadar sadece onunla ilgilenmek istiyorum mesela. sonra da çalışmadan nasıl ben olurum diyorum.
durununannesi; çok teşekkür ederim.
Burcucum; bence de asıl mesele kadınların iş hayatına atılmasıyla başladı. Bu kadar sorumluluğun üstüne bir de çalışma zorunluluğu eklenice bocaladık resmen. Sürekli ikilemler içindeyiz. Hem kendimiz için bir şeyler yapmak istiyoruz hem de hep çocuğumuzla vakit geçirelim istiyoruz. Bu düşünce bile bizi yoruyor aslında.
Yorum Gönder