HB
12 Ekim 2012 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Popüler Yayınlar
-
Yeni bir seri başlattım, bazılarınızın sıkılıp belki de okumayacağı. Ama benim için eğlenceli olacak. Hamilelik sürecini hafta hafta fotoğr...
-
İçinde “tatil” geçen tüm diğer izinlerde olduğu kadar yorucu, düzensiz ama keşke bitmese dedirten bir tatilden döndük. Bizdeki yorgunluk,...
-
İspanya gezisinin hemen ardından Gündoğan'a annemlerin yanına geldiğimiz için tatil yazılarından sonra yemek tarifi yazmam normal ...
-
Eda’ya “kime benziyorsun sen” diye sorduklarında verdiği klasik bir cevap var: Hem anneme hem babama. Vallahi biz söyletmiyoruz. Kendisi kı...
-
Gözümüzü yollarda bırakan 2012 yazının gelişiyle birlikte çocukla tatil konuları da konuşulmaya ve yazılmaya başlandı. Haziran ayında 2-3 g...
-
Size bir haber vereyim dediğimde artık herkes haberi söylememe gerek kalmadan anlıyor. Siz de anladınız mı? Biz ikinci kez bebek heyecanı i...
-
Cumartesi günü Eda’nın okul arkadaşlarından birinin doğum günü partisi vardı. Konsept olarak daha önce katılmadığımız türden bir parti oldu...
-
Edamın ayakkabı tutkusu devam ediyor. Cumartesi KidsStudio’daki ders sonrası biraz turlayalım Koruparkta dedim. İlk önce oyuncakçıya girme...
-
Asla bitmeyecek olan, özellikle bayram tatillerinde ve yaz mevsiminde hız kazanan bir şeydir. Yol çalışmasının tarifini yapın deseler ülkem...
-
Çok zor yazması, konuşması. Kimselerin yaşamaması için dua edeceğimiz bir şeyi benim canım arkadaşım yaşadı. Yakın arkadaşım, komşum geçen ...




4 yorum:
yazınız harika olmuş çok beğendim :)
yazdıklarının hepsine katılıyorum Haticecim. bir kadın anne olduktan sonra kendini, insanlıgını unutmamalı. kendini tamamen çocuguna adamak demek, kendine ait tüm varlıgını çöpe atmak demek ve bu durumda da cocuguna annelik yapacak, model olacak bir birey kalmıyor ortada. ama bence bunun dengesi de cok onemli. kendimi ihmal etmeyeyim diye cocugunu ihmal eden de o kadar cok anne-baba var ki. cocuk resmen tabiat ana sayesinde buyuyor:) nerdeyse bakıcısını annesi sanıyor. bizi bu kadar arada bırakan, boyle parçalanmamıza neden olan da aslında çalışan kadın oluşumuz sanırım. zaten cocugumu butun gun goremiyorum diye iş dışı tum zamanı ona ayırmak istiyoruz. bu sefer de kendi varlığımızı yitiriyoruz. bazen işi bırakıp Daf okula başlayana kadar sadece onunla ilgilenmek istiyorum mesela. sonra da çalışmadan nasıl ben olurum diyorum.
durununannesi; çok teşekkür ederim.
Burcucum; bence de asıl mesele kadınların iş hayatına atılmasıyla başladı. Bu kadar sorumluluğun üstüne bir de çalışma zorunluluğu eklenice bocaladık resmen. Sürekli ikilemler içindeyiz. Hem kendimiz için bir şeyler yapmak istiyoruz hem de hep çocuğumuzla vakit geçirelim istiyoruz. Bu düşünce bile bizi yoruyor aslında.
Yorum Gönder