HB
12 Ekim 2012 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Popüler Yayınlar
-
Şımarıkça olacak ama ben acıkmayı ve susamayı çok özledim. Acıkamıyorum; çünkü boyuna tıkınıyorum. Yoğurt, leblebi, fındık, meyve, bazen ...
-
Sabah sabah pijamalarla bana “anne deni dot şeviyom” diyen bir minik kuş yavrusu var evde. Aynı kuş “anne den dot güzel bi kızsın” derse ar...
-
Bayan sürücüler hakkında karşı cinsin yaptığı eleştirilere katılıyorum az biraz. Elbette içimizde çok iyiler var ama bayan şoför sayısı kad...
-
Değişik insanlarız biz. Daha doğrusu değişmiş. Eskiden sabah uyanmak bize en zor gelen eylem iken şimdi gece defalarca kez uyanmaya rağ...
-
Eda’dan bahsediyorum. Sabah işe giderken arkamızdan ağlamaya başladı. “Anne ditme” dedikçe benim içim parçalanıyor. Babası için de aynı, ...
-
Bizim iple çektiğimiz Cuma gününün Eda ve annem için önemi ayrı. Cuma günleri BİM’lere uygun fiyatlı ürünler getiriliyor. Her hafta farklı ...
-
Uzun uğraşlar sonucu Eda yatağa yatırılır. Bizimkine. Eda ortada, biz yanında yatmaktayızdır. Eda, babasından ona masal anlatmasını ister....
-
Kitap okumak beni darmadağın ediyor. Hikayenin yarattığı etki değil söz ettiğim. Bunun yanısıra beni o kadar uykusuz bırakıyor ki gözlerim ...
-
Doktorluk zor meslek. Her branşı öyle, yıllarca süren eğitim süreci bile başlıbaşına zor. Sonra sorumluluğu büyük, nöbeti var, her dakika t...
-
Ah bu küçük yaş takıntıları! Hiç beklemediğin, önemsemediğin bir konu onun için koca bir takıntı haline gelebiliyor. Bu hafta okulumuz yarı...




4 yorum:
yazınız harika olmuş çok beğendim :)
yazdıklarının hepsine katılıyorum Haticecim. bir kadın anne olduktan sonra kendini, insanlıgını unutmamalı. kendini tamamen çocuguna adamak demek, kendine ait tüm varlıgını çöpe atmak demek ve bu durumda da cocuguna annelik yapacak, model olacak bir birey kalmıyor ortada. ama bence bunun dengesi de cok onemli. kendimi ihmal etmeyeyim diye cocugunu ihmal eden de o kadar cok anne-baba var ki. cocuk resmen tabiat ana sayesinde buyuyor:) nerdeyse bakıcısını annesi sanıyor. bizi bu kadar arada bırakan, boyle parçalanmamıza neden olan da aslında çalışan kadın oluşumuz sanırım. zaten cocugumu butun gun goremiyorum diye iş dışı tum zamanı ona ayırmak istiyoruz. bu sefer de kendi varlığımızı yitiriyoruz. bazen işi bırakıp Daf okula başlayana kadar sadece onunla ilgilenmek istiyorum mesela. sonra da çalışmadan nasıl ben olurum diyorum.
durununannesi; çok teşekkür ederim.
Burcucum; bence de asıl mesele kadınların iş hayatına atılmasıyla başladı. Bu kadar sorumluluğun üstüne bir de çalışma zorunluluğu eklenice bocaladık resmen. Sürekli ikilemler içindeyiz. Hem kendimiz için bir şeyler yapmak istiyoruz hem de hep çocuğumuzla vakit geçirelim istiyoruz. Bu düşünce bile bizi yoruyor aslında.
Yorum Gönder